خانه / بحث روز / حوادث و وقایع ناخوشایند؛ واکنشهای ضعیف ناتوان در اقناع افکار عمومی

حوادث و وقایع ناخوشایند؛ واکنشهای ضعیف ناتوان در اقناع افکار عمومی

طرح موضوع: رسوایی اخلاقی یکی از مسئولین مدرسه ای در تهران در هفته ی منتهی به چهارشنبه ۹ خرداد ۱۳۹۷، افکار عمومی را شدیداً آزرد. از این دست اتفاقات ناخوش آیند و یا حوادث ناگزیر، هر از چند گاهی باعث رنجش افکار عمومی کشورمان می شود. به عنوان مصداق، می توان به آتش سوزی ساختمان پلاسکو، حادثه نفت کش سوچی و سانحه هواپیمای آسمان در یاسوج اشاره کرد.


مرجع منشور اخلاقی باشگاه:  اصل مدنیت


تحلیل موضوع: بدون ورود به کیفیت وقایع ناخوش آیندی که در بالا به تعدادی از آنها اشاره شد، ذکر نکاتی حائز اهمیت است:

۱٫ حتی اگر در خوش بینانه ترین دیدگاه، بروز حوادث و وقایع ناخوش آیند خارج از توان مدیریتی بوده باشد، که البته معمولاً چنین نیست، نحوه واکنش به چنین رویدادهایی بسیار مهم است. اینکه مسئولین کلان مرتبط، رخدادهای زیرمجموعه مدیریتیشان را بپذیرند و لااقل در پیشاپیش افکار عمومی جامعه از عموم مردم به خاطر سهل انگاری، تخطی و یا هر سهوی که اتفاق افتاده عذرخواهی کنند، حداقل واکنشی است که مردم از آنها توقع دارند. شاید حتی رخدادی به لایه های بسیار زیرین مدیریتی یک مجموعه مربوط شود به نحوی که ارتباط مستقیمی بین مدیر ارشد با حادثه وجود نداشته باشد، ولی عذرخواهی یک مسئول، که قطعاً باید پاسخگو هم باشد، گذشته از آنکه ادب اجتماعی و مسئولیت پذیری شخص مدیر را می رساند، می تواند مرهمی کوچک بر زخمهای روحی بجاماندگان حوادث و حتی سایر هموطنان باشد. ظاهراً بعضی از مدیران با تلقی اینکه تصدی پست در نظام مقدس جمهوری اسلامی باعث مبری بودن از پاسخگویی باشد، دچار توهمی بزرگ هستند و هرگونه عذرخواهی را دون شان نظام می پندارند! در اینباره، ادب و نزاکت مدیران ژاپنی مثال زدنی است که با وجود استانداردهای بالای سیستمهای کاریشان، در قبال هر اشتباه ناشی از سهو یا بی توجهی، تمام قد در مقابل نمایندگان رسانه ها تعظیم و عذرخواهی می کنند.

۲٫ حادثه یا اتفاق ناخوش آیند، خواسته یا ناخواسته در سطح جامعه بوقوع می پیوندد ولی مهمتر از یافتن مقصر و یا عامل اصلی رویدادها برای برخورد قانونی، ریشه یابی علمی آن رویداد برای رفع علت ریشه ای است تا از وقوع مجدد آنها، پیشگیری شود. رفع اشکال ریشه ای شاید به صرف مدت و انرژی بیشتر نیاز داشته باشد، ولی لااقل از وقوع حوادث مشابه آن جلوگیری می کند. متاسفانه برخورد ریشه ای با موضوعات کمتر مورد توجه است و غالباً با تعیین مقصر و تنبیه اعمالی، همه چیز فراموش می شود ولی علت ریشه ای همچون آتش زیر خاکستر باقی می ماند تا در زمانی مناسب، و شاید در موقعیتی متفاوت خود را بروز دهد.

۳٫ واکنشهای عملی دستگاههای ذیربط برای تعیین دلیل اتفاق و معرفی و مجازات مقصران غالباً آنقدر زمانبر است که اثر التیامی خفیفی برای افکار عمومی دارد و جنبه هشدارآمیز آن هم برای مسئولین کمرنگ می شود. معمولاً مسئولین دستگاههای مربوطه با تاخیری غیرقابل توجیه  وارد میدان می شوند و آنقدر ملاحظات سیاسی، اجتماعی یا قضایی مختلفی را لحاظ می کنند که از واکنش درخور توجه و پاسخگو جامعه به شیر بدون یال و کوپالی منتهی می شود. بعید نیست که همین تاخیرها، عامل تاثیرگذاری مقامات مقصر برای کمرنگ کردن نقششان در حوادث شود. به این ترتیب، جامعه هم با تردید با موضوع برخورد می کنند.

درباره supervisor

پاسخ دادن

نکات : آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند. *

*

This site is protected by wp-copyrightpro.com